در را
باز می کنم
روشنای تو
در خانه می ریزد
نگفته بودی
هم سایه ی آفتابی
باز می کنم
روشنای تو
در خانه می ریزد
نگفته بودی
هم سایه ی آفتابی
مردمانی هستند که بسیار می گریند؛بی آن که گریستن را دوست داشته باشند
صفحات
درباره من
- جواد فراهانی
- دانش اموخته ی حقوق بشر دانشگاه تهران
پستها
ماه من تو که باشی هیچ خورشیدی نمی خواهم.
پاسخ دادنحذفشاید هم خود آفتاب!
پاسخ دادنحذفسلام؟خوبین؟کجایین؟
پاسخ دادنحذفسلام
پاسخ دادنحذفبا افتخار لینک شدید.
پس چرا آپ نمي کنيد؟
پاسخ دادنحذفسلام
پاسخ دادنحذفhttp://www.outzoom.blogfa.com
پاسخ دادنحذفسلام یک خبری از خودتون بدید.
پاسخ دادنحذفحیف که دیگه نوشته های زیباتون و نمی خونیم.
سلام دوست عزیز
پاسخ دادنحذفزیبا شعر تون
سلام بر جواد عزيز حسين رناسيان هستم و ارادتمند امروز بار اوله كه وبلاگت سر مي زنم خيلي دوست داشتم كارات رو عمقش بي نهايته ممنون
پاسخ دادنحذف«که چی؟» به روز شد با
پاسخ دادنحذفآقا بکشین این شاهین نجفی بچه پررو رو!
آزادی بیان و از این حرف های غربی
یک داستان با خدایی در جعبه
یاور همیشه مومن!
و معرفی یک بلاگ عکس
منتظرم.
Kechi.blogfa.com